Artigo de Sonia Tuset en 'La Voz de Galicia': Segregación Lingüística

Efectivamente o castelán fálase na nosa comunidade dende hai séculos pero non podemos esquecer que a realidade dese período non foi sempre o bilingüismo. Por exemplo, nos Séculos Escuros o galego foi totalmente relegado ao uso oral. Tivo así o castelán o status de lingua de prestixio en Galicia, lingua propia das clases altas, da ciencia e da cultura. E máis recentemente na dictadura franquista o castelán impúxose na ensinanza e nas institucións públicas.
Estes feitos aínda teñen consecuencias na actualidade onde a situación de diglosia se deriva dunha concepción arraigada na sociedade do castelán como lingua da xente culta e da cidade e do galego como propio do medio rural. Se non fose así, ¿como se explicaría a posición dominante do castelán nas cidades e núcleos urbanos e a do galego nas aldeas e pobos pequenos?
Conectando con isto, unha conducta moi habitual é a dos pais que teñen o galego como lingua materna e sen embargo falan cos fillos en castelán. Polo tanto, o feito de que unha persoa teña como lingua materna un idioma non garante nin que siga falando ese idioma nin que llo ensine ós seus fillos.
Efectivamente creo que se debería garantir que todos os nenos e nenas en Galicia dominen as dúas linguas oficiais independentemente da súa lingua materna pero a nova medida vai totalmente en contra disto, xa que os pais ó elixir unha das linguas renuncian a que os seus fillos teñan competencias na outra. Isto afectará sobre todo ó galego xa que o castelán ten unha presencia dominante nos medios de comunicación e na sociedade polo cal sería imposible que unha persoa non fose capaz de desenvolverse nese idioma. Ninguén nega o dereito de calquera cidadán a escoller a lingua que queira empregar en cada momento pero a situación de partida é complicada xa que tende a primar a elección do castelán por tratarse da lingua maioritaria.
Quería citar aquí unhas declaracións de Gloria Lago de “Galicia bilingüe” nas que afirmaba que lle traduce os apuntes do galego ó castelán ó seu fillo e este cando os ten xa en castelán di ¡qué gusto! Lonxe de ser empregado este exemplo como defensa dos seus argumentos, creo que deberían darlle vergoña e sentir tristeza polo seu fillo que vivindo en Galicia non entende ben o galego.
Por iso creo que debemos loitar pola defensa do galego. Temos moita sorte de ter dúas linguas e iso nunca debería ser empregado para dividir ós cidadáns galegos nin como arma política, senón que debería ser potenciado como elemento fundamental da nosa identidade.
Sonia (IESGA- Económicas)